De op een na laatste dag ...
Door: Henk en Karen
Blijf op de hoogte en volg jet
10 Juli 2008 | Indonesië, Batavia
…Op één na de laatste dag: alweer een prachtige zonsondergang!
Sir! Dinner is ready! We worden weer wakker uit ons ‘niets-doen’. Zoals het hoort: Via Vacare, the art of not doing. Jet heeft, zoals gewoonlijk weer wat lekkers voor ons klaargemaakt. En ook de jongens Nanngh en Supardi laten zich niet onbetuigd. Zoveel lekkernijen, maar die gaan we niet verklappen. Ook Ratu, Damming, Jaenal, Alvin en Monachim hebben hun best gedaan om ons verblijf zo leuk en fijn mogelijk te laten zijn. Zittend op onze stoep, zijn wij ons erg bewust van het weidse uitzicht, en dat dat helaas maar tijdelijk is. Ongelooflijk, wat een rust hier. Alleen zo nu en dan wat plof plof geluidjes, van een 15 pk motortje dat voorbij komt varen. En dan het geluid van het slaan van de golven op het strand en de rotsen, de wind in de bomen, het ruisen van het grasdak. Tsjilpende vogels, krekels, grote (onschuldige) bijen, gekko’s (“tokké”) en niet te vergeten de geiten, die met hun kleintjes steeds langs komen (o jé, Jet haar mooie planten!!!) en niet te vergeten de zingende vissers, die voorbij varen. Dan de vriendelijke mensen die, op het strand, vlak onder ons, voorbij lopen. De kinderen, met hun: “Welcome on Gili Gede!” en “Mr.? Where are you going today?”. Heel veel hartelijkheid in de dorpjes: een praatje, een grapje, een foto in de klassen op het schooltje, of bij de mensen onder hun afdakje. Fijn om al een paar Indonesische woorden te kennen. Dat wordt heel erg gewaardeerd! Wat hebben we prachtige schelpen en koraal gevonden op het strand, kortom, we hebben heel fijne herinneringen aan al onze wandelingen.
En dan: snorkelen! Wat een geweldig onderwaterparadijs, o wat mooi! Honderden verschillende vissen, gekleurde koralen, zeesterren, anemonen. Je raakt gewoon niet uitgekeken. (Waterschoenen!) Ook verderop, bij een andere Gili, met de boot is het adembenemend mooi! Na het avondeten vinden we elkaar met verhalen, muziek en zang, om dan, voldaan om 21.00 uur lekker slapen, tot een uur of 6, wakker worden met een roze gekleurde lucht van de opkomende zon…
We hebben morgen nog…heerlijk nog een dag van niets moeten.
Ibu Jet en je jongens:
Erg bedankt en
Veel succes!!
Karen en Henk
Sir! Dinner is ready! We worden weer wakker uit ons ‘niets-doen’. Zoals het hoort: Via Vacare, the art of not doing. Jet heeft, zoals gewoonlijk weer wat lekkers voor ons klaargemaakt. En ook de jongens Nanngh en Supardi laten zich niet onbetuigd. Zoveel lekkernijen, maar die gaan we niet verklappen. Ook Ratu, Damming, Jaenal, Alvin en Monachim hebben hun best gedaan om ons verblijf zo leuk en fijn mogelijk te laten zijn. Zittend op onze stoep, zijn wij ons erg bewust van het weidse uitzicht, en dat dat helaas maar tijdelijk is. Ongelooflijk, wat een rust hier. Alleen zo nu en dan wat plof plof geluidjes, van een 15 pk motortje dat voorbij komt varen. En dan het geluid van het slaan van de golven op het strand en de rotsen, de wind in de bomen, het ruisen van het grasdak. Tsjilpende vogels, krekels, grote (onschuldige) bijen, gekko’s (“tokké”) en niet te vergeten de geiten, die met hun kleintjes steeds langs komen (o jé, Jet haar mooie planten!!!) en niet te vergeten de zingende vissers, die voorbij varen. Dan de vriendelijke mensen die, op het strand, vlak onder ons, voorbij lopen. De kinderen, met hun: “Welcome on Gili Gede!” en “Mr.? Where are you going today?”. Heel veel hartelijkheid in de dorpjes: een praatje, een grapje, een foto in de klassen op het schooltje, of bij de mensen onder hun afdakje. Fijn om al een paar Indonesische woorden te kennen. Dat wordt heel erg gewaardeerd! Wat hebben we prachtige schelpen en koraal gevonden op het strand, kortom, we hebben heel fijne herinneringen aan al onze wandelingen.
En dan: snorkelen! Wat een geweldig onderwaterparadijs, o wat mooi! Honderden verschillende vissen, gekleurde koralen, zeesterren, anemonen. Je raakt gewoon niet uitgekeken. (Waterschoenen!) Ook verderop, bij een andere Gili, met de boot is het adembenemend mooi! Na het avondeten vinden we elkaar met verhalen, muziek en zang, om dan, voldaan om 21.00 uur lekker slapen, tot een uur of 6, wakker worden met een roze gekleurde lucht van de opkomende zon…
We hebben morgen nog…heerlijk nog een dag van niets moeten.
Ibu Jet en je jongens:
Erg bedankt en
Veel succes!!
Karen en Henk
-
10 Juli 2008 - 11:59
Maarten:
Wat is het prachtig geworden, deze transformatie van een Groningse boerderij in een tropisch paradijs. Daar moet je Jet voor heten om zoiets voor elkaar te krijgen.
We blijven je volgen vanuit de lage landen, succes!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
